Tá sé grá dom!

Tá an cailín beag ina suí ar an gardín. Tógann sí bláth agus deir sí, “Tá sé grá dom… níl sé grá dom… tá sé grá dom… níl sé grá dom… TÁ SÉ GRÁ DOM!”

An Oíche Roimh Nollaig

Bhí sé oíche roimh Nollaig, agus bhí gach rud ciúin sa teach. Chroch na stocaí in aice le an teallach le cúram. Tá súil acu go dtiocfaidh Deaide na Nollag.

Bhí na páistí té ina leapa agus siad ag smaoineamh ó milseogra agus tabhartais. Chaith Mamaí ina cafarr agus chaith mé i mo caipín. Bhí muid inar luí díreach nuair chuala mé ruaille buaille ar an garraí. Bhain sé léim as mo leapa. Rith mé chuig an fhuinneog agus rois mé oscailt na cuirtíní agus chaith mé suas an pána.

Fhéach sé tráthnóna thíos mar sin solas frithchaite na gealaí de an sneachta. Bhí iontas an domhain agam nuair chonaic mé carr sleamhnáin beag agus hocht réinfhia beag.

Bhí tiománaí sean beag chomh bríomhar agus gasta bhí fhios agam díreach bhí sé San Nioclás ann. Tháinig a seisreach níos gasta ná n-iolair. Lig sé fead agus scairt sé agus glaoigh sé ainm orthu.

Anois, a Dhásúr! Anois, Dhánsúr! Anois, a Phránsúr agus a Bhicsiún! Ar a Choimet! Ar a Chúpaid! Ar a Dhondúr agus Bhliatsún! Chuig an póirse barr! Chuig an bhalla barr! Anois, imígí! Imígí! Imígí uilig!

Eitil na seisreach chuig na dín barr le carr sleamhnáin líon de bréagáin agus San Nioclás freisin mar duilleoga ar an gaoth.

Ansin, chuala mé an trup trap do gach crúb beag. Nuair shil mé agus ag casadh timpeall, tháinig San Nioclás síos an simléar leis tuairt.

Chaith sé éadaigh fionnadh ó ceann go dtí siúl agus bhí sé salach le fuinseog agus súiche. Bhí sé bréagáin ná mála ar a droim aige agus fhéach sé is mar díoltóir ag oscailt a bhurla.

Tháinig loinnir ina shúile! Bhí tobairíní shona aige! Bhí deargleicneach aige agus bhí srón aige is mar silín. Bhí meangadh mar cuachóg aige agus go raibh féasóg bán aige.

Choinnigh sé greim docht ar píopa bun ina fiacaile agus chiorclaigh an toit mar fleasc a cheann. Bhí aghaidh leathan aige agus bolg rómhar aige. Chroith sé mar babhla líon le glóthach nuair gháir sé.

Bhí sé plucach agus beathaithe ann. Gháir mé nuair chonaic é. Bhí sé súil a chaochadh agam. Bhí fhios agam nár chaith eagla orm.

Nár chaint sé focal ar bith ach chuaigh sé chuig a obair díreach. Líon sé gach stocaí ansin chas sé timpeall agus chuir sé a mhéar in aice le a shrón. Ansin thug sé sméideadh cinn agus eitil sé suas an simléar.

Rinne deifir sé chuig a charr sleamhnáin. Lig sé fead chuig a sheisreach agus eitil muid ar shiúl ach chuala mé atá dúirt sé tamall thiomáin sé “Nollaig shona daoibh agus oíche go maith!”